артукоўскі

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова артукоўскі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. артуко́ўская м. артуко́ўскі н. артуко́ўскае мн. артуко́ўскія
Родны каго? чаго?	ж. артуко́ўскай, артуко́ўскае м. артуко́ўскага н. артуко́ўскага мн. артуко́ўскіх
Давальны каму? чаму?	ж. артуко́ўскай м. артуко́ўскаму н. артуко́ўскаму мн. артуко́ўскім
Вінавальны каго? што?	ж. артуко́ўскую м. артуко́ўскі (неадуш.), артуко́ўскага (адуш.) н. артуко́ўскае мн. артуко́ўскія (неадуш.), артуко́ўскіх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. артуко́ўскай, артуко́ўскаю м. артуко́ўскім н. артуко́ўскім мн. артуко́ўскімі
Месны у кім? у чым?	ж. артуко́ўскай м. артуко́ўскім н. артуко́ўскім мн. артуко́ўскіх

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.

artukoŭski — беларуская лацінка

Слова артукоўскі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: