STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
аску́беная
м. аску́бены н. аску́бенае мн. аску́беныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
аску́бенай, аску́бенае
м. аску́бенага н. аску́бенага мн. аску́беных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
аску́бенай
м. аску́бенаму н. аску́бенаму мн. аску́беным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
аску́беную
м. аску́бены (неадуш.), аску́бенага (адуш.) н. аску́бенае мн. аску́беныя (неадуш.), аску́беных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
аску́бенай, аску́бенаю
м. аску́беным н. аску́беным мн. аску́бенымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
аску́бенай
м. аску́беным н. аску́беным мн. аску́беных |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Ты хочаш увайсці ў айці, а я хачу долі лепшай. Мы розныя.
askubieny — беларуская лацінка
Слова аскубены (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове аскублены + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аску́бванне (10)
(7) ску́бены ‹
› аску́бвацца (10)
(7) ску́бены ‹
› аску́бваць (9)
(7) ску́бены ‹
› аску́бка (7)
(9) даску́бены ‹
› аску́блены (9)
(9) даску́бены ‹
› аску́блены (9)
(9) наску́бены ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
