белапольскі

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова белапольскі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. белапо́льская м. белапо́льскі н. белапо́льскае мн. белапо́льскія
Родны каго? чаго?	ж. белапо́льскай, белапо́льскае м. белапо́льскага н. белапо́льскага мн. белапо́льскіх
Давальны каму? чаму?	ж. белапо́льскай м. белапо́льскаму н. белапо́льскаму мн. белапо́льскім
Вінавальны каго? што?	ж. белапо́льскую м. белапо́льскі (неадуш.), белапо́льскага (адуш.) н. белапо́льскае мн. белапо́льскія (неадуш.), белапо́льскіх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. белапо́льскай, белапо́льскаю м. белапо́льскім н. белапо́льскім мн. белапо́льскімі
Месны у кім? у чым?	ж. белапо́льскай м. белапо́льскім н. белапо́льскім мн. белапо́льскіх

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

bielapoĺski — беларуская лацінка

Слова белапольскі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: