беларуска-італьянскі

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова беларуска-італьянскі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. белару́ска-італья́нская м. белару́ска-італья́нскі н. белару́ска-італья́нскае мн. белару́ска-італья́нскія
Родны каго? чаго?	ж. белару́ска-італья́нскай, белару́ска-італья́нскае м. белару́ска-італья́нскага н. белару́ска-італья́нскага мн. белару́ска-італья́нскіх
Давальны каму? чаму?	ж. белару́ска-італья́нскай м. белару́ска-італья́нскаму н. белару́ска-італья́нскаму мн. белару́ска-італья́нскім
Вінавальны каго? што?	ж. белару́ска-італья́нскую м. белару́ска-італья́нскі (неадуш.), белару́ска-італья́нскага (адуш.) н. белару́ска-італья́нскае мн. белару́ска-італья́нскія (неадуш.), белару́ска-італья́нскіх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. белару́ска-італья́нскай, белару́ска-італья́нскаю м. белару́ска-італья́нскім н. белару́ска-італья́нскім мн. белару́ска-італья́нскімі
Месны у кім? у чым?	ж. белару́ска-італья́нскай м. белару́ска-італья́нскім н. белару́ска-італья́нскім мн. белару́ска-італья́нскіх

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. белару́ска-італья́нская
м. белару́ска-італья́нскі
н. белару́ска-італья́нскае

мн. белару́ска-італья́нскія

Родны
каго? чаго?

ж. белару́ска-італья́нскай, белару́ска-італья́нскае
м. белару́ска-італья́нскага
н. белару́ска-італья́нскага

мн. белару́ска-італья́нскіх

Давальны
каму? чаму?

ж. белару́ска-італья́нскай
м. белару́ска-італья́нскаму
н. белару́ска-італья́нскаму

мн. белару́ска-італья́нскім

Вінавальны
каго? што?

ж. белару́ска-італья́нскую
м. белару́ска-італья́нскі (неадуш.), белару́ска-італья́нскага (адуш.)
н. белару́ска-італья́нскае

мн. белару́ска-італья́нскія (неадуш.), белару́ска-італья́нскіх (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. белару́ска-італья́нскай, белару́ска-італья́нскаю
м. белару́ска-італья́нскім
н. белару́ска-італья́нскім

мн. белару́ска-італья́нскімі

Месны
у кім? у чым?

ж. белару́ска-італья́нскай
м. белару́ска-італья́нскім
н. белару́ска-італья́нскім

мн. белару́ска-італья́нскіх

скарбніца

Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)

што такое трашчотка

— Скажыце, калі ласка, колькі часу?
— Магу толькі прыблізна.
— Давайце.
— Кайназой.

Слова беларуска-італьянскі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

› белару́ска-іра́нскі (17)

(10) італья́нскі ‹

› белару́ска-ірла́ндскі (19)

(17) фра́нка-італья́нскі ‹

› белару́ска-іспа́нскі (18)

(29) ру́ска-а́нгла-фра́нка-італья́нскі ‹

белару́ска-італья́нскі (20)

› белару́ска-казахста́нскі (22)

(17) а́ўстра-італья́нскі ‹

› белару́ска-кана́дскі (18)

(18) паўночнаітальянскі ‹

› белару́ска-кіта́йскі (18)

(11) гегелья́нскі ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.