аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова бібліяграфічна-каталогавы
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
бібліяграфі́чна-катало́гавая
м. бібліяграфі́чна-катало́гавы н. бібліяграфі́чна-катало́гавае мн. бібліяграфі́чна-катало́гавыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
бібліяграфі́чна-катало́гавай, бібліяграфі́чна-катало́гавае
м. бібліяграфі́чна-катало́гавага н. бібліяграфі́чна-катало́гавага мн. бібліяграфі́чна-катало́гавых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
бібліяграфі́чна-катало́гавай
м. бібліяграфі́чна-катало́гаваму н. бібліяграфі́чна-катало́гаваму мн. бібліяграфі́чна-катало́гавым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
бібліяграфі́чна-катало́гавую
м. бібліяграфі́чна-катало́гавы (неадуш.), бібліяграфі́чна-катало́гавага (адуш.) н. бібліяграфі́чна-катало́гавае мн. бібліяграфі́чна-катало́гавыя (неадуш.), бібліяграфі́чна-катало́гавых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
бібліяграфі́чна-катало́гавай, бібліяграфі́чна-катало́гаваю
м. бібліяграфі́чна-катало́гавым н. бібліяграфі́чна-катало́гавым мн. бібліяграфі́чна-катало́гавымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
бібліяграфі́чна-катало́гавай
м. бібліяграфі́чна-катало́гавым н. бібліяграфі́чна-катало́гавым мн. бібліяграфі́чна-катало́гавых |
скарбніца
Язык ходзіць, як мянташка па касе.
пра балбатлівага чалавекаКалі купіць дом ля мора, табе пачнуць тэлефанаваць нават стрыечныя аднакласнікі.
biblijahrafična-katalohavy — беларуская лацінка
Слова бібліяграфічна-каталогавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове бібліяграфічны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бібліяграфава́цца (16)
(10) манало́гавы ‹
› бібліяграфава́ць (15)
(9) прало́гавы ‹
› бібліяграфі́чна (14)
(10) катало́гавы ‹
› бібліяграфі́чны (14)
(7) бло́гавы ‹
› бібліягра́фія (12)
(8) абло́гавы ‹
› бібліякале́ктар (14)
(13) стараабло́гавы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).