Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 благі, -ая, -ое.
  1. Які не мае станоўчых якасцей, не адпавядае патрабаванням; які адмоўна ацэньваецца. Зямля тут благая, пясчаная, і вельмі мала яе. ← Янка Брыль. Не так баяліся [парабкі] работы, як таго, што харч дужа благі. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Орлік сапраўды быў благім канём: куслівым і брыклівым. ← Іван Сіняўскі. // Які не валодае майстэрствам у чым-н.; недастаткова ўмелы. [Госці:] — Танцор з цябе, відаць, зусім благі! ← Уладзімір Корбан.
  2. Які не адпавядае патрабаванням маралі; дрэнны ў маральных адносінах. [Капітан:] — Ясна: звязаўся [Віця], відаць, з благой кампаніяй і заняўся нячыстай справай. ← Алесь Якімовіч. [Мікола:] — Таццяна Марыч?.. Так... Яна папала пад благі ўплыў. ← Пятро Глебка. Шукаць паляўнічага .. [Валодзя] не будзе: гэта благі чалавек, калі страляў у лася... ← Мікола Ваданосаў. // Які заслугоўвае асуджэння, выклікае нездавальненне; дрэнны (пра справы, учынкі, думкі і пад.). Ды яшчэ хлопчык спадзяваўся, што дзед ужо забыў пра яго благі ўчынак. ← Алесь Рылько. Мыслі добрыя, благія мне адкрыты. ← Сяргей Дзяргай. [Хаценчык:] — Ніхто слова благога не скажа пра маю службу. ← Васіль Вітка. Суседкі разносілі аб .. [Мар'яне] благую славу ведзьмы-шаптухі. ← Змітрок Бядуля. / у знач. назоўнік благое, -ога, ніякі род Праўда, Сцёпка стараўся ўпэўніць сябе, што нічога благога ў яго ўчынку не было. ← Якуб Колас. Я не чуў благога пра суседзяў, З імі жыў спакойна, мірна год. ← Паўлюк Прануза.
  3. Непрыемны для іншых (пра манеры, характар і пад.). Благі характар. ▪ Думаў, думаў бацька, як яму адвучыць сыноў ад благой прывычкі, ды нічога не можа прыдумаць. ← Алесь Якімовіч. Апроч благое манеры нявечыць гаворку, людзі ў Пракопа болей і не знайшлі перамен. ← Васіль Вітка.
  4. Нездаровы; з хваравітым выглядам, худы. Як незнаёмы [Адам] ўсё роўна. Але ж нешта з твару благі. Худы. ← Міхась Вышынскі. // Шкодны для здароўя. — А ў нас асабліва клімат благі, — націснуўшы на слове «клімат», шырока ўсміхаючыся адказаў незнаёмы. ← Ілья Гурскі.
  5. Які не абяцае нічога добрага; несуцяшальны. І сніць стары Міхайла благія сны. І знакі благія бачыць ён. То курыца запяе. То люлька з губ выпадае. ← Змітрок Бядуля. [Хлопцы:] — Чаго гэта ты, Макар, як сам не свой? Мо з дому якая благая вестка прыйшла? ← Раман Сабаленка. Не трэба журыцца, навошта благія здагадкі, Галіна. ← Анатоль Вялюгін. / у знач. назоўнік благое, -ога, ніякі род [Марыля:] Баюся, дзедка, вельмі баюся, каб з ім [Лявонам], барані божа, чаго благога не сталася. ← Янка Купала. // Невясёлы, смутны (пра настрой). [Ліст:] — Настрой, вы кажаце, у вас благі? Прызнацца, мой ад вашага не лепшы. ← Уладзімір Дубоўка. // Цяжкі, безвыходны.
  6. Недастатковы для якой-н. мэты, у якіх-н. адносінах. Хаты Манька не манілася прадаваць, хоць купцы здараліся і грошы давалі не благія. ← Іван Пташнікаў. // Такі, на якога нельга спадзявацца; ненадзейны. [Маці:] — Вось гэта [не даць спісваць] і будзе па-сяброўску. А так благі з цябе сябра! ← Мікола Гамолка. [Турава:] — Злосць, Стэфачка, благі дарадчык. ← Алесь Савіцкі.
  7. Які выклікае агіду; гадкі, непрыстойны (пра выразы, словы). Дома, напрыклад, у мяне ніколі не зрывалася з языка благое слова. ← Уладзімір Ляўданскі.
  •••
  Благія вочы гл. вока.
  Благі час гл. час.
  На благі канец гл. канец.