Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 бераг, -а, Месны склон -разе; мн. берагі, -оў; мужчынскі род
  1. Край, палоса зямлі каля вадаёма. Круты бераг. ▪ Рэшткі туману цяпер ужо рассеяліся, і добра быў відзён супрацьлеглы бераг: нізкі, пойменны, ён увесь хаваўся ў вадзе і купаў у струменях распукнуты лазняк. ← Мікола Ракітны. Вада ў Нёмане, нават і каля берага, на мелізне, не ідзе, здаецца, а бяжыць, і каламута сыходзіць хутка. ← Янка Брыль. // Край якой-н. паверхні, масіву лесу і пад. Міхал Тварыцкі ішоў берагам лесу, куды вяла дарога. ← Кузьма Чорны. [Луг] упіраўся адным берагам у раку. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  2. Суша (у процілегласць вадзе). Высадзіцца на бераг.
  3. Край тканіны або вырабаў з яе. Хустка з чырвонымі берагамі. ▪ Другі мяшок з жытам завязвае ў свірне стары Верамейчык. Рукі, якімі ён збірае ў роўныя складкі бераг мяшка, трасуцца. ← Кандрат Крапіва.
  4. Верхні край якой-н. пасудзіны. Валіць шклянку роўна з берагамі.
  5. пераноснае значэнне Жаданая мэта, да якой імкнуцца. Хачу няспынна йсці Да светлае Камуны, Да новых блізкіх нам Прыгожых берагоў. ← Мікола Хведаровіч.
  •••
  Апынуцца (быць) на розных берагах гл. апынуцца.
  Быць на сваім беразе гл. быць.
  Выйсці з берагоў гл. выйсці.
  Малочныя рэкі з кісельнымі берагамі гл. рака.
  Прыстаць (прыбіцца) да берага гл. прыстаць.
  Увайсці ў свае берагі гл. увайсці.