берасцейка

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова берасцейка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	берасцейка мн. берасцейкі
Родны каго? чаго?	берасцейкі мн. берасцеек
Давальны каму? чаму?	берасцейцы мн. берасцейкам
Вінавальны каго? што?	берасцейку мн. берасцеек
Творны кім? чым?	берасцейкай, берасцейкаю мн. берасцейкамі
Месны у кім? у чым?	берасцейцы мн. берасцейках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

bierasciejka — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА