булькатны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова булькатны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. бу́лькатная м. бу́лькатны н. бу́лькатнае мн. бу́лькатныя
Родны каго? чаго?	ж. бу́лькатнай, бу́лькатнае м. бу́лькатнага н. бу́лькатнага мн. бу́лькатных
Давальны каму? чаму?	ж. бу́лькатнай м. бу́лькатнаму н. бу́лькатнаму мн. бу́лькатным
Вінавальны каго? што?	ж. бу́лькатную м. бу́лькатны (неадуш.), бу́лькатнага (адуш.) н. бу́лькатнае мн. бу́лькатныя (неадуш.), бу́лькатных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. бу́лькатнай, бу́лькатнаю м. бу́лькатным н. бу́лькатным мн. бу́лькатнымі
Месны у кім? у чым?	ж. бу́лькатнай м. бу́лькатным н. бу́лькатным мн. бу́лькатных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

buĺkatny — беларуская лацінка

Слова булькатны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: