STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пукаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пу́каўка мн. пу́каўкі |
| Родны каго? чаго? |
пу́каўкі мн. пу́кавак |
| Давальны каму? чаму? |
пу́каўцы мн. пу́каўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пу́каўку мн. пу́каўкі |
| Творны кім? чым? |
пу́каўкай, пу́каўкаю мн. пу́каўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пу́каўцы мн. пу́каўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Гарэлка на паляванні ўратавала болей жывёл, чым любы Грынпіс.
pukaŭka — беларуская лацінка
Слова пукаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пукаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пул + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пука́та-ўвагну́ты (15)
(8) ля́скаўка ‹
› пука́тасць (9)
(7) бу́каўка ‹
› пука́ты (6)
(7) кука́ўка ‹
› пука́ценькі (10)
(7) рука́ўка ‹
› пука́цісты (9)
(10) безрука́ўка ‹
› пука́ціцца (9)
(8) сту́каўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
