аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кукаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кука́ўка мн. кука́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
кука́ўкі мн. кука́вак |
| Давальны каму? чаму? |
кука́ўцы мн. кука́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
кука́ўку мн. кука́вак |
| Творны кім? чым? |
кука́ўкай, кука́ўкаю мн. кука́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кука́ўцы мн. кука́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
— А Толік выйдзе?
— Толік памёр.
— А скіньце мяч!
kukaŭka — беларуская лацінка
Слова кукаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кукаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кукерсіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кукарэ́ку (8)
(9) трускаўка ‹
› кукарэ́чыцца (11)
(8) ля́скаўка ‹
› кукарэ́чыць (10)
(7) бу́каўка ‹
› ку́каць (6)
(7) пу́каўка ‹
› кукерсі́т (8)
(7) рука́ўка ‹
› ку́кіш (5)
(10) безрука́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.