аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова букаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бу́каўка мн. бу́каўкі |
| Родны каго? чаго? |
бу́каўкі мн. бу́кавак |
| Давальны каму? чаму? |
бу́каўцы мн. бу́каўкам |
| Вінавальны каго? што? |
бу́каўку мн. бу́кавак |
| Творны кім? чым? |
бу́каўкай, бу́каўкаю мн. бу́каўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бу́каўцы мн. бу́каўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
Дзень быў святы. Яшчэ ад рання
Блінцы пякліся на сняданне…
(Якуб Колас)
bukaŭka — беларуская лацінка
Слова букаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік букаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове букваед + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бука́та (6)
(9) пы́рскаўка ‹
› бука́тка (7)
(9) трускаўка ‹
› бука́ты (6)
(8) ля́скаўка ‹
› бу́кацца (7)
(7) кука́ўка ‹
› бу́каць (6)
(7) пу́каўка ‹
› буквае́д (7)
(7) рука́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.