букаць

гэта

— рыкаць, мыкаць; напрошвацца, надакучваць (у галаву букала думка)

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў букаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	бу́каць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я бу́каю мы бу́каем ты бу́каеш вы бу́каеце ён, яна, яно бу́кае яны бу́каюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. бу́кала м. бу́каў н. бу́кала мн. бу́калі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты бу́кай вы бу́кайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	бу́каючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць

Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.

bukać — беларуская лацінка

Слова букаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: