STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова буката
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бука́та мн. бука́ты |
| Родны каго? чаго? |
бука́ты мн. бука́т |
| Давальны каму? чаму? |
бука́це мн. бука́там |
| Вінавальны каго? што? |
бука́ту мн. бука́ты |
| Творны кім? чым? |
бука́тай, бука́таю мн. бука́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
бука́це мн. бука́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыУ вашай амбулаторнай карце запісы толькі акуліста і венеролага. Вы што, не бачыце, з кім чпокаецеся?
bukata — беларуская лацінка
Слова буката (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік буката — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове букатка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› букалі́чна (9)
(10) лемніска́та ‹
› букалі́чны (9)
(8) пляска́та ‹
› бу́канне (7)
(10) непляска́та ‹
› бука́тка (7)
(6) пука́та ‹
› бука́ты (6)
(7) языка́та ‹
› бу́каўка (7)
(8) афрыка́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
