STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова стукаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сту́каўка мн. сту́каўкі |
| Родны каго? чаго? |
сту́каўкі мн. сту́кавак |
| Давальны каму? чаму? |
сту́каўцы мн. сту́каўкам |
| Вінавальны каго? што? |
сту́каўку мн. сту́каўкі |
| Творны кім? чым? |
сту́каўкай, сту́каўкаю мн. сту́каўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сту́каўцы мн. сту́каўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
— Вам больш падабаюцца дзяўчаты ці віно?
— Залежыць ад узросту.
stukaŭka — беларуская лацінка
Слова стукаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стукаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стукаценне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стуката́нне (10)
(7) пу́каўка ‹
› стуката́ць (9)
(7) рука́ўка ‹
› стукатня́ (8)
(10) безрука́ўка ‹
› стукаце́нне (10)
(8) пы́хкаўка ‹
› стукаце́ць (9)
(8) дашкаўка ‹
› стука́цкі (8)
(7) зы́каўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
