аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова стукатанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стуката́нне мн. стуката́нні |
| Родны каго? чаго? |
стуката́ння мн. стуката́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
стуката́нню мн. стуката́нням |
| Вінавальны каго? што? |
стуката́нне мн. стуката́нні |
| Творны кім? чым? |
стуката́ннем мн. стуката́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
стуката́нні мн. стуката́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае
— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…
stukatannie — беларуская лацінка
Слова стукатанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стукатанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стукатня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стукані́на (9)
(11) плюската́нне ‹
› сту́канне (8)
(10) ляската́нне ‹
› сту́кат (6)
(10) груката́нне ‹
› стуката́ць (9)
(11) трухката́нне ‹
› стукатня́ (8)
(11) бульката́нне ‹
› сту́каўка (8)
(7) ла́танне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.