STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова стукат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сту́кат мн. сту́каты |
| Родны каго? чаго? |
сту́кату мн. сту́катаў |
| Давальны каму? чаму? |
сту́кату мн. сту́катам |
| Вінавальны каго? што? |
сту́кат мн. сту́каты |
| Творны кім? чым? |
сту́катам мн. сту́катамі |
| Месны у кім? у чым? |
сту́каце мн. сту́катах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.
зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
stukat — беларуская лацінка
Слова стукат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стукат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стукатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сту́кам (6)
(5) дука́т ‹
› стукані́на (9)
(6) гру́кат ‹
› сту́канне (8)
(11) вібрагрукат ‹
› стуката́нне (10)
(5) цука́т ‹
› стуката́ць (9)
(7) плё́хкат ‹
› стукатня́ (8)
(6) цё́хкат ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
