аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова стуканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сту́канне мн. сту́канні |
| Родны каго? чаго? |
сту́кання мн. сту́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
сту́канню мн. сту́канням |
| Вінавальны каго? што? |
сту́канне мн. сту́канні |
| Творны кім? чым? |
сту́каннем мн. сту́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сту́канні мн. сту́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Старое памятай, але жыві новым.
Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.
stukannie — беларуская лацінка
Слова стуканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стуканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стукат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сту́калка (8)
(7) сука́нне ‹
› сту́кам (6)
(7) ту́канне ‹
› стукані́на (9)
(8) ату́канне ‹
› сту́кат (6)
(7) фу́канне ‹
› стуката́нне (10)
(7) ху́канне ‹
› стуката́ць (9)
(9) буху́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.