аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова суканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сука́нне мн. сука́нні |
| Родны каго? чаго? |
сука́ння мн. сука́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
сука́нню мн. сука́нням |
| Вінавальны каго? што? |
сука́нне мн. сука́нні |
| Творны кім? чым? |
сука́ннем мн. сука́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сука́нні мн. сука́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).
Я бессардэчная, самаўлюбёная, цынічная, эгаістычная скаціна. Але ў мяне ёсць і недахопы.
sukannie — беларуская лацінка
Слова суканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік суканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сукаратка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› су́кам (5)
(8) гру́канне ‹
› сука́мернік (10)
(9) тпру́канне ‹
› сука́мерніца (11)
(9) туру́канне ‹
› сука́ны (6)
(7) ту́канне ‹
› су́каны (6)
(8) ату́канне ‹
› сука́ны (6)
(8) сту́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.