STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова груканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гру́канне мн. гру́канні |
| Родны каго? чаго? |
гру́кання мн. гру́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
гру́канню мн. гру́канням |
| Вінавальны каго? што? |
гру́канне мн. гру́канні |
| Творны кім? чым? |
гру́каннем мн. гру́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
гру́канні мн. гру́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
hrukannie — беларуская лацінка
Слова груканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік груканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грукат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гру́к (4)
(7) пу́канне ‹
› гру́к (4)
(7) рука́нне ‹
› грукані́на (9)
(9) барука́нне ‹
› грукану́ць (9)
(9) тпру́канне ‹
› гру́кат (6)
(9) туру́канне ‹
› груката́нне (10)
(7) сука́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
