стукалка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова стукалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сту́калка мн. сту́калкі
Родны каго? чаго?	сту́калкі мн. сту́калак
Давальны каму? чаму?	сту́калцы мн. сту́калкам
Вінавальны каго? што?	сту́калку мн. сту́калкі
Творны кім? чым?	сту́калкай, сту́калкаю мн. сту́калкамі
Месны у кім? у чым?	сту́калцы мн. сту́калках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

у сямі нянек дзіця мурзатае (дзе нянек многа, там дзіця мурзатае)

≅ too many cooks spoil the broth (the soup — US)

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

stukalka — беларуская лацінка

Слова стукалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: