аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кукалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́калка мн. ку́калкі |
| Родны каго? чаго? |
ку́калкі мн. ку́калак |
| Давальны каму? чаму? |
ку́калцы мн. ку́калкам |
| Вінавальны каго? што? |
ку́калку мн. ку́калак |
| Творны кім? чым? |
ку́калкай, ку́калкаю мн. ку́калкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́калцы мн. ку́калках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слязьмі рады не дасі.
Журба бядзе не помач.
— Шаноўны, што вы тут робіце?
— Чакаю самалёт.
— Які шчэ самалёт у маёй шафе?!
— Самалёт, на якім вы леціце́ сёння ў камандзіроўку.
kukalka — беларуская лацінка
Слова кукалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кукалка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кукан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кукава́нне (9)
(8) пуска́лка ‹
› кукава́цца (9)
(9) труска́лка ‹
› кукава́ць (8)
(10) саматка́лка ‹
› кука́н (5)
(7) сука́лка ‹
› кука́н (5)
(8) сту́калка ‹
› кука́рда (7)
(8) ашука́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Любоўны трохвугольнік.