мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кукава́ць — дзеяслоў кука́н — назоўнік
канцэпт

кукалка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кукалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ку́калка

мн.  ку́калкі
Родны
каго? чаго?
ку́калкі

мн.  ку́калак
Давальны
каму? чаму?
ку́калцы

мн.  ку́калкам
Вінавальны
каго? што?
ку́калку

мн.  ку́калак
Творны
кім? чым?
ку́калкай, ку́калкаю

мн.  ку́калкамі
Месны
у кім? у чым?
ку́калцы

мн.  ку́калках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Моўная паліцыя папярэджвае:
На жаль, вы пішаце «нажаль». Не рабіце так.

І «на жаль» пабочнае слова, таму ставіцца коска.

kukalka — беларуская лацінка

Слова кукалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кукалка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кукан + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


кукава́нне (9)

(8) пуска́лка

кукава́цца (9)

(9) труска́лка

кукава́ць (8)

(10) саматка́лка

кука́н (5)

(7) сука́лка

кука́н (5)

(8) сту́калка

кука́рда (7)

(8) ашука́лка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

піць