пускалка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пускалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пуска́лка мн. пуска́лкі
Родны каго? чаго?	пуска́лкі мн. пуска́лак
Давальны каму? чаму?	пуска́лцы мн. пуска́лкам
Вінавальны каго? што?	пуска́лку мн. пуска́лкі
Творны кім? чым?	пуска́лкай, пуска́лкаю мн. пуска́лкамі
Месны у кім? у чым?	пуска́лцы мн. пуска́лках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

puskalka — беларуская лацінка

Слова пускалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: