STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова стуканіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стукані́на мн. стукані́ны |
| Родны каго? чаго? |
стукані́ны мн. стукані́н |
| Давальны каму? чаму? |
стукані́не мн. стукані́нам |
| Вінавальны каго? што? |
стукані́ну мн. стукані́ны |
| Творны кім? чым? |
стукані́най, стукані́наю мн. стукані́намі |
| Месны у кім? у чым? |
стукані́не мн. стукані́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыво́т як бэ́мбаль — пра туга набіты жывот
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
stukanina — беларуская лацінка
Слова стуканіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стуканіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стуканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сту́кавы (7)
(11) авіятканіна ‹
› сту́калка (8)
(9) блукані́на ‹
› сту́кам (6)
(9) грукані́на ‹
› сту́канне (8)
(8) шукані́на ‹
› сту́кат (6)
(9) гаўкані́на ‹
› стуката́нне (10)
(9) таўкані́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.