STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дукат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дука́т мн. дука́ты |
| Родны каго? чаго? |
дука́та мн. дука́таў |
| Давальны каму? чаму? |
дука́ту мн. дука́там |
| Вінавальны каго? што? |
дука́т мн. дука́ты |
| Творны кім? чым? |
дука́там мн. дука́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
дука́це мн. дука́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?
dukat — беларуская лацінка
Слова дукат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дукат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дукацік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дукава́нне (9)
(7) плю́скат ‹
› дукава́цца (9)
(6) ля́скат ‹
› дукава́ць (8)
(7) бля́скат ‹
› дука́цік (7)
(6) гру́кат ‹
› Дуко́ра (6)
(11) вібрагрукат ‹
› дуко́рскі (8)
(6) сту́кат ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
