дукаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дукаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дукава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дуку́ю мы дуку́ем ты дуку́еш вы дуку́еце ён, яна, яно дуку́е яны дуку́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дукава́ла м. дукава́ў н. дукава́ла мн. дукава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дуку́й вы дуку́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дуку́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не цяпер, дык у чацвер.

найбліжэйшым часам

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

dukavać — беларуская лацінка

Слова дукаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: