STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дукацік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дука́цік мн. дука́цікі |
| Родны каго? чаго? |
дука́ціка мн. дука́цікаў |
| Давальны каму? чаму? |
дука́ціку мн. дука́цікам |
| Вінавальны каго? што? |
дука́цік мн. дука́цікі |
| Творны кім? чым? |
дука́цікам мн. дука́цікамі |
| Месны у кім? у чым? |
дука́ціку мн. дука́ціках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
dukacik — беларуская лацінка
Слова дукацік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дукацік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дукт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дукава́цца (9)
(9) адвака́цік ‹
› дукава́ць (8)
(8) плака́цік ‹
› дука́т (5)
(9) даліка́цік ‹
› Дуко́ра (6)
(7) сала́цік ‹
› дуко́рскі (8)
(7) хала́цік ‹
› ду́крыць (7)
(8) крыла́цік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
