мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
плюскану́ць — дзеяслоў плюската́нне — назоўнік
канцэпт

плюскат

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова плюскат
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
плю́скат

мн.  плю́скаты
Родны
каго? чаго?
плю́скату

мн.  плю́скатаў
Давальны
каму? чаму?
плю́скату

мн.  плю́скатам
Вінавальны
каго? што?
плю́скат

мн.  плю́скаты
Творны
кім? чым?
плю́скатам

мн.  плю́скатамі
Месны
у кім? у чым?
плю́скаце

мн.  плю́скатах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Апёкшыся малаком, і ваду студзіш.


1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

pliuskat — беларуская лацінка

Слова плюскат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік плюскат — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове плюскатанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


плюскано́сныя (12)

(6) муска́т

плюскано́сыя (11)

(7) паўска́т

плюскану́ць (10)

(7) трэ́скат

плюската́нне (11)

(6) ля́скат

плюскатано́сы (12)

(7) бля́скат

плюска́тасць (11)

(5) дука́т


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прыгожая ўсмешка