аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюскатанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плюската́нне мн. плюската́нні |
| Родны каго? чаго? |
плюската́ння мн. плюската́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
плюската́нню мн. плюската́нням |
| Вінавальны каго? што? |
плюската́нне мн. плюската́нні |
| Творны кім? чым? |
плюската́ннем мн. плюската́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
плюската́нні мн. плюската́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь старэе — у цане таннее, вол старэе — цану набірае. (прыказка)
Ты конь ці вол?
— Я вырашыла часцей казаць НЕ!
— Віно будзеш?
— А чаму б і НЕ?!
pliuskatannie — беларуская лацінка
Слова плюскатанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюскатанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюскатасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плюскано́сыя (11)
(11) траската́нне ‹
› плюскану́ць (10)
(10) леската́нне ‹
› плю́скат (7)
(10) віската́нне ‹
› плюскатано́сы (12)
(10) ляската́нне ‹
› плюска́тасць (11)
(10) груката́нне ‹
› плюската́ць (10)
(10) стуката́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.