дашкаўка

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дашкаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дашкаўка мн. —
Родны каго? чаго?	дашкаўкі мн. —
Давальны каму? чаму?	дашкаўцы мн. —
Вінавальны каго? што?	дашкаўку мн. —
Творны кім? чым?	дашкаўкай, дашкаўкаю мн. —
Месны у кім? у чым?	дашкаўцы мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Паехалі да мяне, кіно паглядзім.
— Добрая ідэя. У мяне якраз даўно кіно не было.

daškaŭka — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА