аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
валю́шніца — назоўнік валю́шня — назоўнік
канцэпт

валюшны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова валюшны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж.  валю́шная
м.  валю́шны
н.  валю́шнае

мн.  валю́шныя
Родны
каго? чаго?
ж.  валю́шнай, валю́шнае
м.  валю́шнага
н.  валю́шнага

мн.  валю́шных
Давальны
каму? чаму?
ж.  валю́шнай
м.  валю́шнаму
н.  валю́шнаму

мн.  валю́шным
Вінавальны
каго? што?
ж.  валю́шную
м.  валю́шны (неадуш.), валю́шнага (адуш.)
н.  валю́шнае

мн.  валю́шныя (неадуш.), валю́шных (адуш.)
Творны
кім? чым?
ж.  валю́шнай, валю́шнаю
м.  валю́шным
н.  валю́шным

мн.  валю́шнымі
Месны
у кім? у чым?
ж.  валю́шнай
м.  валю́шным
н.  валю́шным

мн.  валю́шных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)


Дзе нарадзіўся, там і спіўся.

п е р а к р у т к і

valiušny — беларуская лацінка

Слова валюшны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове валявы + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


валю́шна-ля́мцавы (15)

(11) небязгрэ́шны

валю́шнік (8)

(8) нягрэ́шны

валю́шніца (9)

(10) падстрэ́шны

валю́шня (7)

(9) пара́люшны

валявы́ (6)

(14) напаўпаралю́шны

валя́льна-ля́мцавы (16)

(8) ко́клюшны


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).