STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
валю́шная
м. валю́шны н. валю́шнае мн. валю́шныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
валю́шнай, валю́шнае
м. валю́шнага н. валю́шнага мн. валю́шных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
валю́шнай
м. валю́шнаму н. валю́шнаму мн. валю́шным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
валю́шную
м. валю́шны (неадуш.), валю́шнага (адуш.) н. валю́шнае мн. валю́шныя (неадуш.), валю́шных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
валю́шнай, валю́шнаю
м. валю́шным н. валю́шным мн. валю́шнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
валю́шнай
м. валю́шным н. валю́шным мн. валю́шных |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Дзе нарадзіўся, там і спіўся.
п е р а к р у т к іvaliušny — беларуская лацінка
Слова валюшны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове валявы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валю́шна-ля́мцавы (15)
(11) небязгрэ́шны ‹
› валю́шнік (8)
(8) нягрэ́шны ‹
› валю́шніца (9)
(10) падстрэ́шны ‹
› валю́шня (7)
(9) пара́люшны ‹
› валявы́ (6)
(14) напаўпаралю́шны ‹
› валя́льна-ля́мцавы (16)
(8) ко́клюшны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).