мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
валю́шна-ля́мцавы — прыметнік валю́шніца — назоўнік
канцэпт

валюшнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова валюшнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 валю́шнік

мн.  валю́шнікі
Родны
каго? чаго?		 валю́шніка

мн.  валю́шнікаў
Давальны
каму? чаму?		 валю́шніку

мн.  валю́шнікам
Вінавальны
каго? што?		 валю́шніка

мн.  валю́шнікаў
Творны
кім? чым?		 валю́шнікам

мн.  валю́шнікамі
Месны
у кім? у чым?		 валю́шніку

мн.  валю́шніках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.


Калі ў вас дрэнны дзень, проста ведайце, што мы разгрузілі шэсць тысяч цаглін не на той адрас.


valiušnik — беларуская лацінка

Слова валюшнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік валюшнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове валюшніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› валюці́н (7)

(7) грэ́шнік ‹

› валю́ш (5)

(10) застрэ́шнік ‹

› валю́шна-ля́мцавы (15)

(11) падстрэ́шнік ‹

› валю́шніца (9)

(7) плю́шнік ‹

› валю́шны (7)

(8) пылю́шнік ‹

› валю́шня (7)

(10) капялю́шнік ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

стралок