STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова валюшнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валю́шнік мн. валю́шнікі |
| Родны каго? чаго? |
валю́шніка мн. валю́шнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
валю́шніку мн. валю́шнікам |
| Вінавальны каго? што? |
валю́шніка мн. валю́шнікаў |
| Творны кім? чым? |
валю́шнікам мн. валю́шнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
валю́шніку мн. валю́шніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
Здаецца, мы пачалі забываць ісціну. Галоўнае не тое, з мукой будуць дранікі ці без, з яйкамі ці без. А тое, што на электрычнай пліце ва ўсякім разе атрымаецца дрэнь.
valiušnik — беларуская лацінка
Слова валюшнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валюшнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валюшніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валюці́н (7)
(7) грэ́шнік ‹
› валю́ш (5)
(10) застрэ́шнік ‹
› валю́шна-ля́мцавы (15)
(11) падстрэ́шнік ‹
› валю́шніца (9)
(7) плю́шнік ‹
› валю́шны (7)
(8) пылю́шнік ‹
› валю́шня (7)
(10) капялю́шнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
