STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова валюш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валю́ш мн. валюшы́ |
| Родны каго? чаго? |
валюша́ мн. валюшо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
валюшу́ мн. валюша́м |
| Вінавальны каго? што? |
валю́ш мн. валюшы́ |
| Творны кім? чым? |
валюшо́м мн. валюша́мі |
| Месны у кім? у чым? |
валюшы́ мн. валюша́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.
valiuš — беларуская лацінка
Слова валюш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валюш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валюшнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валюха́ць (8)
(5) гюрэ́ш ‹
› валюхну́цца (10)
(3) хэ́ш ‹
› валюці́н (7)
(4) дзю́ш ‹
› валю́шна-ля́мцавы (15)
(7) пара́люш ‹
› валю́шнік (8)
(6) ко́клюш ‹
› валю́шніца (9)
(10) парако́клюш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
