STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова валюцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валюці́н мн. валюці́ны |
| Родны каго? чаго? |
валюці́ну мн. валюці́наў |
| Давальны каму? чаму? |
валюці́ну мн. валюці́нам |
| Вінавальны каго? што? |
валюці́н мн. валюці́ны |
| Творны кім? чым? |
валюці́нам мн. валюці́намі |
| Месны у кім? у чым? |
валюці́не мн. валюці́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
Некаторыя лічаць, што найлепшыя пары — гэта хлопец і дзяўчына. Іншыя лічаць, што гэта аднаполыя пары. А я лічу, што найлепшыя пары тыя, што адмянілі.
valiucin — беларуская лацінка
Слова валюцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валюцін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валюш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валюха́цца (9)
(9) кверцэці́н ‹
› валюха́ць (8)
(6) Шчэ́цін ‹
› валюхну́цца (10)
(7) вашэ́цін ‹
› валю́ш (5)
(6) глюці́н ‹
› валю́шна-ля́мцавы (15)
(6) біяці́н ‹
› валю́шнік (8)
(7) абіяці́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
