STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аборка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
або́рка мн. або́ркі |
| Родны каго? чаго? |
або́ркі мн. або́рак |
| Давальны каму? чаму? |
або́рцы мн. або́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
або́рку мн. або́ркі |
| Творны кім? чым? |
або́ркай, або́ркаю мн. або́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
або́рцы мн. або́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Лепш пасраць і спазніцца, чым прыйсці своечасова і абасрацца.
aborka — беларуская лацінка
Слова аборка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аборка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аборка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› або́рачка (8)
(8) расці́рка ‹
› або́рачны (8)
(7) вы́цірка ‹
› або́рваць (8)
(8) прыці́рка ‹
› або́рнік (7)
(10) мнагабо́рка ‹
› або́рт (5)
(7) забо́рка ‹
› або́ртны (7)
(9) перабо́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо