заборка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова заборка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	забо́рка мн. забо́ркі
Родны каго? чаго?	забо́ркі мн. забо́рак
Давальны каму? чаму?	забо́рцы мн. забо́ркам
Вінавальны каго? што?	забо́рку мн. забо́ркі
Творны кім? чым?	забо́ркай, забо́ркаю мн. забо́ркамі
Месны у кім? у чым?	забо́рцы мн. забо́рках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

zaborka — беларуская лацінка

Слова заборка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: