аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова заборка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
забо́рка мн. забо́ркі |
| Родны каго? чаго? |
забо́ркі мн. забо́рак |
| Давальны каму? чаму? |
забо́рцы мн. забо́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
забо́рку мн. забо́ркі |
| Творны кім? чым? |
забо́ркай, забо́ркаю мн. забо́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
забо́рцы мн. забо́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытаючы — дапытаешся, а шукаючы — знойдзеш.
— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
zaborka — беларуская лацінка
Слова заборка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заборка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заборына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› забо́р (5)
(6) або́рка ‹
› забо́р'е (7)
(6) або́рка ‹
› забо́рзды (8)
(10) мнагабо́рка ‹
› забо́рны (7)
(9) перабо́рка ‹
› забо́ртны (8)
(8) прабо́рка ‹
› забо́рына (8)
(9) духабо́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.