аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова заборына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
забо́рына мн. забо́рыны |
| Родны каго? чаго? |
забо́рыны мн. забо́рын |
| Давальны каму? чаму? |
забо́рыне мн. забо́рынам |
| Вінавальны каго? што? |
забо́рыну мн. забо́рыны |
| Творны кім? чым? |
забо́рынай, забо́рынаю мн. забо́рынамі |
| Месны у кім? у чым? |
забо́рыне мн. забо́рынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добрае доўга помніцца, а кепскае ніколі не забудзеш.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
zaboryna — беларуская лацінка
Слова заборына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заборына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заборынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› забо́рка (7)
(6) ікры́на ‹
› забо́рны (7)
(7) іскры́на ‹
› забо́ртны (8)
(7) або́рына ‹
› забо́рынка (9)
(8) атво́рына ‹
› забо́рыста (9)
(8) суво́рына ‹
› забо́рысты (9)
(8) узго́рына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.