аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аборына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
або́рына мн. або́рыны |
| Родны каго? чаго? |
або́рыны мн. або́рын |
| Давальны каму? чаму? |
або́рыне мн. або́рынам |
| Вінавальны каго? што? |
або́рыну мн. або́рыны |
| Творны кім? чым? |
або́рынай, або́рынаю мн. або́рынамі |
| Месны у кім? у чым? |
або́рыне мн. або́рынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніцца — не мёду напіцца.
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
aboryna — беларуская лацінка
Слова аборына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аборына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аборыш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› або́рт (5)
(9) задзі́рына ‹
› або́ртны (7)
(6) ікры́на ‹
› або́ртус (7)
(7) іскры́на ‹
› або́рыш (6)
(8) забо́рына ‹
› або́ўдзіцца (10)
(8) атво́рына ‹
› або́чны (6)
(8) суво́рына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.