аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова духаборка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
духабо́рка мн. духабо́ркі |
| Родны каго? чаго? |
духабо́ркі мн. духабо́рак |
| Давальны каму? чаму? |
духабо́рцы мн. духабо́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
духабо́рку мн. духабо́рак |
| Творны кім? чым? |
духабо́ркай, духабо́ркаю мн. духабо́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
духабо́рцы мн. духабо́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
duchaborka — беларуская лацінка
Слова духаборка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік духаборка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове духаборства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ду́х (3)
(7) забо́рка ‹
› духабо́р (7)
(9) перабо́рка ‹
› духабо́рац (9)
(8) прабо́рка ‹
› духабо́рскі (10)
(7) адбо́рка ‹
› духабо́рства (11)
(13) пародаадбо́рка ‹
› духаве́нства (11)
(8) падбо́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.