STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова духабор
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
духабо́р мн. духабо́ры |
| Родны каго? чаго? |
духабо́ра мн. духабо́раў |
| Давальны каму? чаму? |
духабо́ру мн. духабо́рам |
| Вінавальны каго? што? |
духабо́ра мн. духабо́раў |
| Творны кім? чым? |
духабо́рам мн. духабо́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
духабо́ру мн. духабо́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуй: злых на прывязі трымаюць.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
duchabor — беларуская лацінка
Слова духабор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік духабор — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове духаборац + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ду́ўрскі (7)
(6) прабо́р ‹
› ду́х (3)
(5) сабо́р ‹
› ду́х (3)
(5) сабо́р ‹
› духабо́рац (9)
(8) крыхабо́р ‹
› духабо́рка (9)
(5) чабо́р ‹
› духабо́рскі (10)
(5) адбо́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
