Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 дух, -у і -а, мужчынскі род
  1. -у. Псіхічныя здольнасці; свядомасць. У здаровым целе здаровы дух. ▪ На спатканне песням волі Дух мой рвецца і ляціць. ← Якуб Колас. // У матэрыялістычнай філасофіі — свядомасць як асобая ўласцівасць высокаарганізаванай матэрыі. Марко і Энгельс, утрымаўшы думку Гегеля аб вечным працэсе развіцця, адкінулі прадузяты ідэалістычны погляд; звярнуўшыся да жыцця, яны ўбачылі, што не развіццё духу тлумачыць развіццё прыроды, а наадварот — дух трэба растлумачыць з прыроды, матэрыі... ← У. І. Ленін. // У ідэалістычнай філасофіі — нематэрыяльная першааснова ўсіх рэчаў і з'яў. // Па рэлігійных поглядах — бессмяротная нематэрыяльная, боская першааснова ў чалавеку; тое, што і душа. Дух у забойцы — чорная сажа... ← Якуб Колас.
  2. -у. Унутраны стан, настрой, маральная сіла чалавека ці калектыву. Дух войска. Упадак духу. Пад'ём духу. ▪ Як ні шкадаваў дзед стрэльбу, але каб падтрымаць бадзёры дух у свайго таварыша, ён кінуўся ў рогат. ← Міхась Лынькоў.
  3. -у. Характэрныя ўласцівасці, сутнасць, унутраны сэнс чаго-н. Дух закону. Дух новага жыцця. // чаго або які. Настрой, тое, што вызначае склад думак, паводзіны. Ваяўнічы дух. Дух супярэчнасцей.
  4. -а. У міфалагічных і рэлігійных уяўленнях — бесцялесная, звышнатуральная істота, якая прымае ўдзел у жыцці прыроды і чалавека. Добры дух. ▪ Я верую ў духа, З якога дапамогай Намераў гэтак многа. ← Кандрат Крапіва. Вольны я, бы дух палёў. ← Якуб Колас.
  5. -у, размоўнае слова Дыханне. Перавесці дух. ▪ «Валодзя-а-а!».. — крыкнуў я з вярбы, але вецер забіў мне дух. ← Алесь Бажко.
  6. -у. размоўнае слова Паветра. Праколаная камера спускала дух. ← Якуб Ермаловіч. // Гарачае паветра або пара (у печы, у лазні). Паставіць гаршчок у дух. Даць больш духу.
  7. -у. размоўнае слова Пах. [Капусту] засыплюць соллю з чорным кмінам І зоркамі чырвонай смачнай морквы, Там-сям антонаўку для духу кінуць. ← Уладзімір Караткевіч. [Клопікаў] старанна выпрасаваў свае лепшыя уборы і, каб перабіць моцны нафталінавы дух ад іх, спляжыў на с[урдут] цэлую бутэлечку адэкалону. ← Міхась Лынькоў.
  8. у знач. прыслоўе духам. размоўнае слова Хутка, мігам. Марцін на двор імчыцца духам І зараз зноў сюды ідзе. ← Якуб Колас.
  •••
  Адным духам — тое, што і адным дыхам (гл. дых).
  Выматаць духі гл. выматаць.
  Дух вон з каго — раптоўна памёр.
  Дух заняло (захапіла) гл. заняць.
  Дух заняўся — стала цяжка дыхаць.
  Духу баяцца гл. баяцца.
  Заняпасці духам гл. заняпасці.
  Затаіць дух гл. затаіць.
  Злы (нячысты) дух — чорт, нячысцік, д'ябал.
  Каб і духу (твайго, яго, яе) не было дзе гл. быць.
  Набрацца духу гл. набрацца.
  Падаць духам гл. падаць.
  Перавесці дух гл. перавесці.
  Святы дух — паводле хрысціянскага веравучэння, адна з асоб святой тройцы.
  Святым духам — невядома чым, нічым (жыць, існаваць).
  Што (колькі) ёсць духу — а) вельмі хутка (бегчы, ехаць і пад.); б) вельмі моцна (крычаць і пад.).