Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

аборка¹, -і, ДМ -рцы; Родны склон мн. -рак; жаночы род
  Невялікая вяроўка; шпагаціна. Перавязаць што-небудзь аборкай. ▪ Пяньку яна [Аўгінка] хацела здаць нарыхтоўшчыкам, але перадумала — у сваёй гаспадарцы таксама аборкі патрэбны. ← Іван Чыгрынаў.
аборка², -і, ДМ -рцы; Родны склон мужчынскі род -рак; жаночы род
  1. спецыяльны тэрмін Друкарскі набор укарочанымі радкамі вакол якога-н. малюнка, табліцы і пад. Тэкст у аборку.
  2. Нашытая палоска матэрыі. // часцей мн. (аборкі, -рак). Тое, што і брыжы.

❌

аборка

гэта

— друкарскі набор; матэрыя

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аборка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	або́рка мн. або́ркі
Родны каго? чаго?	або́ркі мн. або́рак
Давальны каму? чаму?	або́рцы мн. або́ркам
Вінавальны каго? што?	або́рку мн. або́ркі
Творны кім? чым?	або́ркай, або́ркаю мн. або́ркамі
Месны у кім? у чым?	або́рцы мн. або́рках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.

Міжнародны дзень шчасця і Міжнародны дзень без мяса адзначаюць у адзін дзень (20 сакавіка).
Хіба ёсць шчасце без мяса?

я/мы Кэрал Стурка

Слова аборка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік аборка — у родным, давальным, творным і месным склоне

аборка

Навігатар

Мемчыкі