STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова коклюш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ко́клюш мн. ко́клюшы |
| Родны каго? чаго? |
ко́клюшу мн. ко́клюшаў |
| Давальны каму? чаму? |
ко́клюшу мн. ко́клюшам |
| Вінавальны каго? што? |
ко́клюш мн. ко́клюшы |
| Творны кім? чым? |
ко́клюшам мн. ко́клюшамі |
| Месны у кім? у чым? |
ко́клюшы мн. ко́клюшах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)У вашай амбулаторнай карце запісы толькі акуліста і венеролага. Вы што, не бачыце, з кім чпокаецеся?
kokliuš — беларуская лацінка
Слова коклюш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік коклюш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кокпіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ко́кат (5)
(4) дзю́ш ‹
› ко́кацца (7)
(5) валю́ш ‹
› ко́каць (6)
(7) пара́люш ‹
› ко́клюшны (8)
(10) парако́клюш ‹
› ко́кнуцца (8)
(4) плю́ш ‹
› ко́кнуць (7)
(7) капялю́ш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
бруднае, недагледжанае дзіця (знайдзіце друмылкі)