мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ко́каць — дзеяслоў ко́клюшны — прыметнік
канцэпт

коклюш

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова коклюш
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ко́клюш

мн.  ко́клюшы
Родны
каго? чаго?		 ко́клюшу

мн.  ко́клюшаў
Давальны
каму? чаму?		 ко́клюшу

мн.  ко́клюшам
Вінавальны
каго? што?		 ко́клюш

мн.  ко́клюшы
Творны
кім? чым?		 ко́клюшам

мн.  ко́клюшамі
Месны
у кім? у чым?		 ко́клюшы

мн.  ко́клюшах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.

прыказка пра складанасці на жыццёвым шляху

— Дык а што мы вырашылі?
— З чым?
— З Новым годам.
— Дзякуй, цябе таксама.


kokliuš — беларуская лацінка

Слова коклюш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік коклюш — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кокпіт + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ко́кат (5)

(4) дзю́ш ‹

› ко́кацца (7)

(5) валю́ш ‹

› ко́каць (6)

(7) пара́люш ‹

› ко́клюшны (8)

(10) парако́клюш ‹

› ко́кнуцца (8)

(4) плю́ш ‹

› ко́кнуць (7)

(7) капялю́ш ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

снегавік