STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́ш мн. плю́шы |
| Родны каго? чаго? |
плю́шу мн. плю́шаў |
| Давальны каму? чаму? |
плю́шу мн. плю́шам |
| Вінавальны каго? што? |
плю́ш мн. плю́шы |
| Творны кім? чым? |
плю́шам мн. плю́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
плю́шы мн. плю́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
Мая мэта была ў тым, каб назапасіць 1000 долараў да канца года. І ў мяне ўжо ёсць 3 долары.
pliuš — беларуская лацінка
Слова плюш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюшаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плюхо́та (7)
(7) пара́люш ‹
› плюхце́ць (8)
(6) ко́клюш ‹
› плюхчэ́ць (8)
(10) парако́клюш ‹
› плю́шавы (7)
(7) капялю́ш ‹
› плю́шаўка (8)
(6) Ма́рыюш ‹
› плю́шка (6)
(6) лядзя́ш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
