аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плюшка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́шка мн. плю́шкі |
| Родны каго? чаго? |
плю́шкі мн. плю́шак |
| Давальны каму? чаму? |
плю́шцы мн. плю́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
плю́шку мн. плю́шкі |
| Творны кім? чым? |
плю́шкай, плю́шкаю мн. плю́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
плю́шцы мн. плю́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.
— Вы так молада выглядаеце, у чым ваш сакрэт?
— Мне дваццаць.
pliuška — беларуская лацінка
Слова плюшка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюшка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюшнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плю́ш (4)
(11) фінціклю́шка ‹
› плю́шавы (7)
(7) во́люшка ‹
› плю́шаўка (8)
(7) ко́люшка ‹
› плю́шнік (7)
(7) сплю́шка ‹
› плю́шч (5)
(11) фінціфлю́шка ‹
› плю́шчавы (8)
(6) шлю́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.