аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюшч
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́шч мн. — |
| Родны каго? чаго? |
плюшчу́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
плюшчу́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
плю́шч мн. — |
| Творны кім? чым? |
плюшчо́м мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
плюшчы́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніцца — не мёду напіцца.
Прачнуўся пасля бурнай ночы ў яе дома, бачыш падручнікі за 9 клас, а яна кажа: «Не хвалюйся, гэта старэйшай сястры».
pliušč — беларуская лацінка
Слова плюшч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюшч — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюшчай + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плю́шаўка (8)
(6) уто́ўшч ‹
› плю́шка (6)
(5) пры́шч ‹
› плю́шнік (7)
(5) блю́шч ‹
› плю́шчавы (8)
(6) здо́быч ‹
› плюшча́й (7)
(6) сло́дыч ‹
› плюшча́йны (9)
(7) усло́дыч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.