мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
блю́мс — назоўнік блю́шчык — назоўнік
канцэпт

блюшч

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова блюшч
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 блю́шч

мн.  блюшчы́
Родны
каго? чаго?		 блюшчу́

мн.  блюшчо́ў
Давальны
каму? чаму?		 блюшчу́

мн.  блюшча́м
Вінавальны
каго? што?		 блю́шч

мн.  блюшчы́
Творны
кім? чым?		 блюшчо́м

мн.  блюшча́мі
Месны
у кім? у чым?		 блюшчы́

мн.  блюшча́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дурны сабака і на гаспадара брэша.

Прыказка.

Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!

Чаму ніхто не выпускае гарэлку «Радасць-весялуха»?

bliušč — беларуская лацінка

Слова блюшч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік блюшч — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове блюшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› блюмінгабудава́нне (17)

(5) то́ўшч ‹

› блю́мінгавы (10)

(6) уто́ўшч ‹

› блю́мс (5)

(5) пры́шч ‹

› блю́шчык (7)

(5) плю́шч ‹

› Блюшчык (7)

(6) здо́быч ‹

› блява́нне (8)

(6) сло́дыч ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выраз