STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова волюшка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
во́люшка мн. во́люшкі |
| Родны каго? чаго? |
во́люшкі мн. во́люшак, во́люшкаў |
| Давальны каму? чаму? |
во́люшцы мн. во́люшкам |
| Вінавальны каго? што? |
во́люшку мн. во́люшкі |
| Творны кім? чым? |
во́люшкай, во́люшкаю мн. во́люшкамі |
| Месны у кім? у чым? |
во́люшцы мн. во́люшках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
Цяжка быць стройным і цвярозым, калі ў цябе ёсць грошы на ежу і бухло.
voliuška — беларуская лацінка
Слова волюшка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік волюшка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове воля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› во́льфія (7)
(8) каклю́шка ‹
› во́льха (6)
(11) фінціклю́шка ‹
› во́люхна (7)
(11) фінціклю́шка ‹
› во́ля (4)
(7) ко́люшка ‹
› во́ляй-няво́ляй (13)
(6) плю́шка ‹
› волялю́бнасць (12)
(7) сплю́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
