аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сплюшка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сплю́шка мн. сплю́шкі |
| Родны каго? чаго? |
сплю́шкі мн. сплю́шак |
| Давальны каму? чаму? |
сплю́шцы мн. сплю́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
сплю́шку мн. сплю́шак |
| Творны кім? чым? |
сплю́шкай, сплю́шкаю мн. сплю́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сплю́шцы мн. сплю́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
spliuška — беларуская лацінка
Слова сплюшка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сплюшка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сплюшчанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сплю́снуць (9)
(7) во́люшка ‹
› сплюсо́ўваць (11)
(7) ко́люшка ‹
› сплю́х (5)
(6) плю́шка ‹
› сплю́шчанасць (12)
(11) фінціфлю́шка ‹
› сплю́шчаны (9)
(6) шлю́шка ‹
› сплю́шчаны (9)
(7) пялю́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.