STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова паракоклюш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
парако́клюш мн. парако́клюшы |
| Родны каго? чаго? |
парако́клюшу мн. парако́клюшаў |
| Давальны каму? чаму? |
парако́клюшу мн. парако́клюшам |
| Вінавальны каго? што? |
парако́клюш мн. парако́клюшы |
| Творны кім? чым? |
парако́клюшам мн. парако́клюшамі |
| Месны у кім? у чым? |
парако́клюшы мн. парако́клюшах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
Калі надвор'е хмарнае — хочацца ляжаць і чытаць кнігі. Калі сонечнае — хочацца гуляць у парку. Надвор'я для таго, каб хацелася працаваць — няма.
parakokliuš — беларуская лацінка
Слова паракоклюш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паракоклюш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове параконка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паракла́з (8)
(5) валю́ш ‹
› паракліні́чны (12)
(7) пара́люш ‹
› пара́кліс (8)
(6) ко́клюш ‹
› парако́нка (9)
(4) плю́ш ‹
› парако́нны (9)
(7) капялю́ш ‹
› паракро́пельны (13)
(6) Ма́рыюш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
